18. Иләһи жазаның ең ауыры — жазаға ұшыраған адамның өзінің жазаланып жатқанын сезбеуі. Одан да сорақысы — жазаны жаза деп емес, оны қуаныш көруі. Мысалы, арам малға мәз боп, күнә жасауға мүмкіндік туғанына шаттануы соның белгісі. Мұндай күйге түскен адам құлшылықтың дәмін де, рахатын да тата алмайды.

19. Мен көптеген ғалымдар мен зәһидтердің (дүние мүлкіне қызықпай, тақуалық құрғандардың) хал-ахуалын зерделеп көріп едім, көбі өзі де сезбейтін қатаң жазаның астында жүргенін байқамағанын көрдім. Олардың бұл күйге түсуіне негізінен билікке, атақ-абыройға ұмтылулары себеп болған. Мәселен:

• Араларындағы ғалым кісі пікіріне қарсы шықса, дереу ашуға мінеді.

• Кейбір уағызшылдардың әр сөзі жасанды.

• Ал сопысымақтар мен тақуалардың біразы — екіжүзді не мақтаншақ.

Олардың ұшыраған тұңғыш жазасы — халықпен (халықтың қолпаштауымен) әуре болып, Хақтың ақиқатынан бет бұрып кетуі.

Ал сырт көзге байқалмайтын жасырын жазаларының бірі — Жаратушымен сырласудың тәттілігінен, ғибадаттың ләззатынан мақрұм қалуы.

Бұлардан тыс, шынайы мүмін ерлер мен мүмін әйелдер бар. Жоқ емес. Алла Тағала жер бетін солардың құрметіне сақтап жүр. Олардың іші де, сырты да бірдей, тіпті ішкі дүниесі сыртқы пішінінен де таза, жария еткен ісі мен көңілдегі сыры сайрап жатыр, тіпті ниеттері одан да әдемі. Арман-мүдделері Шолпан жұлдыздан да биік.

Олар ел таныса, керісінше танылмауға тырысады, ал біреулер олардың ерекше қасиетін (кәраматын) байқап қалса, дереу жасырғанды жөн көреді. Жұрт дүние мен атақтың қызығына батып жүргенде, олар рухани сапардың шексіз даласын кезіп өтіп бара жатады. Оларды жердің қуыстары мен мекендері де жақсы көріп, олардың келгеніне қуанады. Көк әлемінің иелері (періштелері немесе рухани биік тұлғалар). Біз Алладан соларға еліктеп, солардың соңынан еруді нәсіп етуін және бізді де солардың қатарына қосуын тілейміз!¹