Бағзы бір заманда үлкен сауда жолының бойында орналасқан әйгілі шеберхана болыпты. Оның иесі — темірді қамырша илейтін, жүзі өткір, берік сауыт пен қылыш соғатын кәрі темірші. Оның қол астында жылдар бойы еңбек етіп, өнерін үйреніп жүрген Ораз есімді жас шәкірті бар екен.

Ораз өте епті, іске шебер еді. Күндердің бір күні ол соққан пышақтар мен құралдар ауылдағы ең өтімді тауарға айналады. Тіпті жан-жақтан келген саудагерлер де жас шебердің қолынан шыққан бұйымдарды мақтап, жоғары бағалай бастайды. Осы табыс пен мақтаудан кейін жас жигіттің бойын менмендік билеп: «Мен енді ұстаздан да асып түстім, маған бұл шеберханада қалудың қажеті жоқ, өз алдыма отау құрамын», — деген ой келеді.

Ол ұстазына келіп, ойын ашық айтады. Қарт шебер үндемей тыңдап, басын қағыпты да: — Мейлің, балам. Рахметіңді айттың, жолың ашық болсын. Дегенмен, соңғы бұйымыңды соғып, маған қалдырып кет, — дейді.

Ораз өзінің бар шеберлігін салып, жүзі күнге шағылысқан, сабы әдемі өрнектелген, теңдессіз болат қанжар соғады. Қанжарды ұстазының алдына қойып, мақтанышпен қарайды. Кәрі темірші қанжарды қолына алып, жүзін ұстап көреді де: — Шынында да көркем, жүзі қылшықты қиятындай өткір екен, — дейді. Сонан соң қанжарды балқып тұрған пештің қасына, ағаш түбірдің үстіне қоя салады.

— Енді кетсең де болады, — дейді ұстаз.

Ораз таңғалып: — Ұстаз, бұл қанжарды суға суармайсыз ба? Егер суарылмаса, ол тез майысады, жүзі тез қайтады, тіпті қатты затқа тисе, сынып кетеді ғой! — дейді.

Соңда қарт шебер жымиып, шәкіртінің иығынан қағады: — Міне, сен екеуміздің айырмашылығымыз осында, балам. Сен темірді өңдеуді, оған әдемі пішін беруді үйрендің. Бірақ оған беріктік пен төзімділік беретін — от пен судың тепе-теңдігін, яғни суару сырын әлі меңгерген жоқсың. Тегістеп, жалтыратқан бұйымың сырт көзге мінсіз көрінгенімен, алғашқы ауыр сында майысып қалады. Өмір де солай: білім мен шеберлік — темірге берілген пішін ғана, ал сабыр, тәжірибе мен кішіпейілділік — оны сындырмай ұстап тұратын суаруы.

Ораз ұстазының алдында басын иіп, сөздің астарын түсінеді. Талап пен білімнің үстіне сабыр мен парасаттылықты соқпайынша, нағыз шебер атанбайтынын ұғып, шеберханада қалып, өнерін одан әрі шыңдауға бел байлайды.