Уағалейкумуссәләм!

Құрметті сауал жолдаушы!

Ең алдымен ауырған малға мал дәрігерін шақыру керек. Исламда, мысалы, ауырғанда ең әуелі тиісті медициналық ем-шараны қарастыру үйретіледі. Ерте заманда сахабалардың өзі ауырса, дәрі-дәрмекпен емделген. Осы ұстанымның малға да қатысы бар. Сондықтан ең алдымен биеге мал дәрігерін шақырып, қажетті ем-домын жасатқан жөн.

Сонымен қатар, көз тиюі де ықтимал болғандықтан, қосымша мынадай дұғаны оқуыңызға болады:

1. Жылқының оң жақ танауынан төрт рет «сүф» деп үфіріңіз.
2. Сол жақ танауынан үш рет «сүф» деп үфіріңіз.
3. Одан кейін мына дұғаны оқыңыз: 

«Бисмилләһ. Лә бә’с. Әзһибиль бә’сә Раббән-нәс. Ишфи, әнтәш-Шәфий. Лә якшифуд-дурра иллә әнт!»

Риуаяттарға қарағанда, сахаба Абдулла ибн Мәсғудтың кезінде бір кісінің құлынына көз тиеді (кейбір риуаяттарда жылқы делінеді). Сонда ардақты сахаба әлгі адамға былай деп үйреткен екен: «Жылқының оң жақ танауынан төрт рет, ал сол жақ танауынан үш рет "сүф" деп үшкір. Содан кейін былай де: "Бисмилләһ. Лә бә’с. Әзһибиль бә’сә Раббән-нәс. Ишфи, әнтәш-Шәфий. Лә якшифуд-дурра иллә әнт!». Мал иесі сахабаның үйреткенін бұлжытпай орындаған. Алланың қалауымен өлуге шақ қалған құлын тезек тастап, зәр шығарып, шөп жей бастаған екен. (Ибн Әби Шәйбә, "әл-Мусаннаф").