Иә, ол кісі біздің көшенің басында тұратын. Сақалы дөңгелене біткен, қияқ мұртты, қыр мұрынды. Қысқасы, түрі киноға сұранып-ақ тұр. Өзінің "мачо" екенін қу бәле білетін. Әдемі қыз-келіншек көрсе, сумаң етіп сол маңнан табылатын. Не керек, сол шал бір күні өлді. Қайтыс болды, қайтты деп қайырлы...

Үндібектің жалғыз-ақ арманы бар қазір. Ол — Калянидің келер жылғы екінші наурызға аман-есен жетуі. «Шіркін, сол күн тезірек келсе!..» — деп қояды ішінен. «Әжейдің қолын сүйіп, жерге тізерлеп отырып, талантына табынатындардың Қазақияда көп екенін, соның бірі де бірегейі...